Przejdź do treści

Zastosowania / cukrownictwo

Taśmy przenośnikowe w cukrownictwie

Transport buraków cukrowych, ziemi, wysłodków i innych materiałów wymaga spojrzenia na całą instalację: od warunków pracy i zanieczyszczeń po prowadzenie, czyszczenie oraz dostępność taśmy w sezonie.

Cukrownia to kilka różnych środowisk pracy

Określenie „taśma do cukrowni” jest zbyt ogólne, aby na jego podstawie dobrać konkretne wykonanie. Inaczej pracuje przenośnik przy przyjęciu buraków, inaczej urządzenie odbierające mokry materiał po płukaniu, a jeszcze inaczej instalacja transportująca wysłodki lub materiał o mniejszej zawartości zanieczyszczeń mineralnych.

Na początku procesu buraki trafiają na instalację razem z ziemią, piaskiem, kamieniami i wodą. Materiał jest ciężki, nierównomierny i potrafi blokować przesypy. Jednocześnie zabrudzenia mineralne przyspieszają zużycie okładki, krążników, bębnów oraz elementów czyszczących. Dlatego sam wybór „taśmy odpornej na ścieranie” nie rozwiązuje wszystkich problemów.

Przyjęcie i transport buraków

Najważniejsze są odporność na uderzenia, prawidłowe podparcie strefy załadunku, ograniczenie rozsypywania oraz skuteczne usuwanie ziemi ze strony nośnej i bieżnej.

Materiał mokry i przywierający

Woda zmienia tarcie i zachowanie materiału. Trzeba uwzględnić przywieranie, carryback, możliwość zaklejania przesypów oraz wpływ wilgoci na prowadzenie taśmy.

Praca sezonowa

W kampanii cukrowniczej liczy się ciągłość ruchu. Dostępność wykonania, możliwość szybkiego wykonania złącza i przygotowanie części zapasowej mają znaczenie równie duże jak parametry katalogowe.

Strefy związane z produktem spożywczym

Wymagania materiałowe zależą od miejsca w procesie. Jeżeli taśma ma kontakt z żywnością, jej zgodność trzeba potwierdzić dokumentacją dla konkretnego zastosowania, zamiast przenosić wymagania z innej części zakładu.

Co w pierwszej kolejności sprawdzić przy doborze?

Punktem wyjścia jest funkcja konkretnego przenośnika. Dopiero później wybiera się konstrukcję przekładek, grubość i klasę okładek, ewentualne zabieraki, profile albo falbany. W przypadku taśm tkaninowo-gumowych punktem odniesienia mogą być wymagania opisane w PN-EN ISO 14890 lub DIN 22102, jednak norma nie zastępuje danych o rzeczywistej pracy maszyny.

  • rodzaj, uziarnienie, wilgotność i temperatura transportowanego materiału;
  • szerokość, pełne oznaczenie i długość obwodu obecnej taśmy;
  • średnice bębnów, prędkość, kąt nachylenia i sposób podparcia;
  • rodzaj złącza, położenie napinacza oraz dostępny zakres regulacji;
  • budowa przesypu, miejsca uderzeń i sposób czyszczenia obu stron taśmy;
  • czas, w jakim taśma lub przygotowane złącze muszą być dostępne.
Praktyczna uwaga: w cukrowni często źródłem awarii nie jest jeden wadliwy element, lecz połączenie kilku czynników — mokrego materiału, źle ukształtowanego przesypu, nieskutecznego czyszczenia i taśmy pracującej poza osią.

Potrzebujesz dobrać taśmę lub znaleźć dostawcę?

Jeżeli opiszesz miejsce pracy taśmy i prześlesz jej pełne oznaczenie, wymiary, zdjęcia przenośnika oraz informację o problemie, chętnie pomogę uporządkować wymagania i wskazać rozwiązania, które warto sprawdzić. Przy awarii od razu podaj również oczekiwany termin.

Łukasz Budziar

Osobista baza wiedzy dotycząca transportu taśmowego, doboru taśm, krążników, okładzin bębnów i eksploatacji przenośników.