Narzędzia i kalkulatory
Obliczanie masy taśmy przenośnikowej
Najpewniejsze obliczenie wykorzystuje długość, szerokość i masę powierzchniową konkretnej taśmy podaną przez producenta. Szacunek z samej grubości może być obarczony dużym błędem.
Podstawowy wzór
m — masa w kg, L — długość w m, B — szerokość w m, mA — masa powierzchniowa w kg/m²
Masa powierzchniowa powinna dotyczyć pełnej konstrukcji: osnowy, okładek i warstw pośrednich. Wartość dla podobnej taśmy nie musi być identyczna, nawet jeśli zgadza się oznaczenie wytrzymałości i liczba przekładek. Różnić mogą się tkaniny, grubości oraz gęstość mieszanek.
Jeżeli karta podaje masę jednego metra bieżącego dla konkretnej szerokości, wystarczy pomnożyć ją przez długość. Nie należy drugi raz uwzględniać szerokości. Kalkulator powinien jasno wskazywać, z którego rodzaju danych korzysta.
Elementy dodatkowe
Zabieraki, falbany, profile, prowadniki, perforacje i połączenie mechaniczne zmieniają masę. Przy krótkiej taśmie wysokoprofilowej ich udział może być znaczny. Do planowania podnoszenia i transportu należy również doliczyć opakowanie, rdzeń lub bęben oraz osprzęt.
Masa z kalkulatora nie jest automatycznie masą do doboru zawiesi. Operacja podnoszenia wymaga danych potwierdzonych, uwzględnienia środka ciężkości, sposobu nawinięcia oraz obowiązujących zasad transportu.
Szacunek bez karty technicznej
Można próbować zsumować masę osnowy i objętość okładek pomnożoną przez gęstość, lecz wymaga to wiarygodnych danych każdej warstwy. Przyjęcie jednej gęstości dla całej grubości ignoruje tkaninę i gumę międzyprzekładkową. Wynik należy wyraźnie oznaczyć jako przybliżenie.
Masa wpływa na logistykę, obciążenie konstrukcji i opory ruchu, ale sama nie służy do doboru wytrzymałości. W obliczeniach sił przenośnika stosuje się metody takie jak ISO 5048:1989 lub właściwe wydanie DIN 22101, z pełnym zestawem danych instalacji.