Przejdź do treści

Baza wiedzy • taśmy przenośnikowe

Taśmy gumowe gładkie – tekstylne, linkowe i jednoprzekładkowe

Gładka powierzchnia nie oznacza jednej konstrukcji. Pod okładką może znajdować się wieloprzekładkowa osnowa EP, linki stalowe albo pojedyncza, specjalnie zaprojektowana przekładka monoply.

Najpierw konstrukcja, potem powierzchnia

Taśma gumowa gładka jest najczęściej wybierana do transportu poziomego i łagodnie pochyłego. O jej zachowaniu decyduje jednak osnowa: wydłużenie, nieckowalność, minimalne bębny, odporność na udar i sposób łączenia. Dopiero na tej bazie dobiera się okładkę do ścierania, oleju, temperatury, ognia i chemii.

Największą część rynku stanowią taśmy tkaninowo-gumowe EP. Są dostępne w szerokim zakresie wytrzymałości i liczby przekładek, łatwo je łączyć oraz naprawiać. Taśmy z linkami stalowymi wykorzystuje się przy dużych siłach i długich trasach, natomiast monoply może łączyć niewielką grubość z wysoką odpornością na rozdarcie.

Spód gumowy czy ślizgowy

Standardowa taśma ma gumową okładkę bieżną i pracuje na krążnikach oraz bębnach. Taśma ze spodem ślizgowym, potocznie „ślizgowa” albo „poślizgowa”, ma od strony bieżnej tkaninę o małym tarciu i może przesuwać się po stole z drewna, metalu lub tworzywa. Fenner Dunlop opisuje rodzinę Slider właśnie jako taśmy z niskotarciowym spodem poliestrowym.

Nie są to wykonania zamienne. Spód ślizgowy wpływa na opory, odprowadzanie ciepła, metodę łączenia i kierunek przejścia złącza względem skrobaków lub prowadnic. Przy zamawianiu trzeba podać rodzaj podparcia i kierunek pracy.

Jak wybrać właściwą rodzinę

Wieloprzekładkowa EP

Uniwersalna, dobrze dostępna, łatwa do stopniowanego złącza. Najczęstszy wybór w standardowym transporcie materiałów sypkich.

ST

Małe wydłużenie i duże siły na długich trasach. Wymaga specjalistycznego złącza, kontroli linek i ochrony przed rozcięciem.

Monoply

Jedna złożona przekładka, duża odporność na udar i rozdarcie, możliwe mniejsze bębny. Parametry są silnie zależne od producenta.

Przed zamówieniem

  • potwierdź szerokość, obwód i pozycję napinacza,
  • podaj konstrukcję, wytrzymałość, okładki i krawędzie,
  • opisz materiał, temperaturę, oleje i mechanizm ścierania,
  • sprawdź bębny, nieckę i sposób podparcia,
  • uzgodnij złącze, kierunek pracy i współpracę ze skrobakami.

Powiązane tematy

← Wróć do strony „Taśmy przenośnikowe”

Łukasz Budziar

Osobista baza wiedzy dotycząca transportu taśmowego, doboru taśm, krążników, okładzin bębnów i eksploatacji przenośników.