Przejdź do treści

Taśmy gumowe gładkie • konstrukcja EP

Taśmy tkaninowo-gumowe – dlaczego EP dominuje w praktyce

Wieloprzekładkowa taśma EP jest punktem wyjścia dla większości standardowych przenośników. Łączy małe wydłużenie wzdłużne z elastycznością poprzeczną i szeroką dostępnością.

Budowa wieloprzekładkowej taśmy EP

Każda przekładka ma poliestrową osnowę wzdłużną i poliamidowy wątek poprzeczny. Warstwy są połączone gumą rdzeniową, a całość chronią okładki nośna i bieżna. Wytrzymałość opisuje pełną taśmę, na przykład EP 500/4, nie tylko pojedynczą tkaninę.

Liczba przekładek wpływa na grubość, sztywność, złącze, nieckowalność i minimalne bębny. Więcej nie znaczy automatycznie lepiej. Często korzystniejsza jest mocniejsza tkanina w trzech przekładkach niż grubsza konstrukcja czteroprzekładkowa, ale decyzja wymaga danych producenta.

Okładki i krawędzie

Okładka nośna chroni przed materiałem, a bieżna przed bębnami, krążnikami i czyszczeniem wewnętrznym. Krawędzie mogą być gumowane lub cięte zależnie od konstrukcji i zastosowania. Przy trudnym środowisku trzeba ustalić, czy odsłonięta tkanina na krawędzi jest dopuszczalna.

Standardowa okładka gumowa nie oznacza standardowej odporności. Właściwą klasę dobiera się do ścierania, oleju, ciepła, ognia i chemii zgodnie z kartą mieszanki oraz normą.

Taśmy ze spodem ślizgowym

W taśmie ślizgowej, nazywanej też poślizgową, dolną powierzchnię tworzy tkanina o niskim tarciu. Taśma może pracować po płycie zamiast na krążnikach. Fenner Dunlop w rodzinie Slider stosuje specjalny poliestrowy spód i oferuje konstrukcje dwu- lub trzyprzekładkowe, także z okładkami ROM i ROS.

Trzeba sprawdzić materiał i stan stołu, obciążenie, prędkość, temperaturę od tarcia, promienie przejść i możliwość dostania się ziaren pod taśmę. Przy złączu mechanicznym kierunek haczyków oraz wykonanie skivingu mogą mieć znaczenie dla skrobaków, ślizgu i prowadnic.

Łączenie i eksploatacja

Taśmy EP można wulkanizować na gorąco, kleić na zimno albo łączyć mechanicznie. Długość i liczba stopni wynikają z wytrzymałości, liczby przekładek, materiałów złącza i procedury producenta. Złącze należy projektować dla konkretnej taśmy, a nie według jednej tabeli znalezionej w warsztacie.

Przy profilach, zabierakach, falbanach i spodzie ślizgowym obszar złącza wymaga dodatkowego przygotowania. Więcej informacji znajduje się w dziale łączenia; jeżeli chcesz dobrać taśmę albo dostawcę, chętnie pomogę.

Źródła

Powiązane tematy

← Wróć do strony „Taśmy gumowe gładkie”

Łukasz Budziar

Osobista baza wiedzy dotycząca transportu taśmowego, doboru taśm, krążników, okładzin bębnów i eksploatacji przenośników.